Kategoriler

Cem BÜYÜKKAYA Denemeleri [242]
Cem BÜYÜKKAYA Şiirleri [35]
Sizden Seçtiklerimiz [11]
BEST OF / En İyiler [0]









Günün Sözü


Fıkralar

Yürek Sayacı

free hit counter

Anketlerimiz

Sitemizi Nasıl Buldunuz?
Toplam Cevaplama: 82




Gecenin Rengi Facebook

Çarşamba, 2020-02-19, 3:43 AM
Welcome Ziyaretçi
Main | Registration | Login | RSS

Gecenin Rengi

Cem BÜYÜKKAYA Gecenin RengiYüreklerin buluşma noktası Gecenin Rengi'ne HOŞGELDİNİZ !!! Bu sitede AŞK büyük harflerle yazılır...LÜTFEN YORUM YAZMAYI İHMAL ETMEYİNİZ !!!

Eserler

Main » Articles » Cem BÜYÜKKAYA Şiirleri

Kader Mahkumu...

Ben kader mahkûmuydum…

Hani sevdaları iki kere mahpus…

3 kalın parmaklık

Ve tel örgüden perdesiyle

Küçük bir pencerede öyle sus pus…

 

Ben kader mahkûmuydum…

Hani şiirleri iki kere tutsak

Hani uzak şehirler kadar kimsesiz

Sahipsiz mektuplar kadar adressiz

Hani esaretinden daha bir tutuklu büyüyen…

Ve kirli paslı parmaklıklardan tutunan hayata

 

Soğuk duvarlarda asılı takvimlerdedir benim baharlarım

Karanlığın içinde gölgelerde saklıdır hasretlerim

Koğuşumun yalnızlığına kan gibi damlayan ay ışığının hüznünde

Kuytu köşe döktüğüm gözyaşlarımdır sevgilim

Cüzdanımdaki solgun bir fotoğraf

Yanık bir türkü gibi

Tutuşur geceden geceye özlemlerim

 

Ben kader mahkûmuydum…

Gökyüzünün mavisinde gördüğüm uçurtmalardı benim yaşanmamış gençliğim

Ve en çok da bu nedenleydi maviyi sevmişliğim

Ve kuşlar…

Kuşlar özgürlüğümdü tutsaklığıma inat güneşlerde

Kanat seslerinde bir sevinç düşerdi önce yorgun bakışlarıma

Sonra gülümserdim…

Oysa kimse bilmezdi neden gülümsediğimi…

Sanki sokak sokak gezerdim memleketi attığım her voltada

Öyle yüreğim avuçlarımda kendimden geçerdim

 

Öyle pervasız, öyle sınırsız hayaller kurar

Koskoca bir dünya sığdırırdım

O yüksek duvarlı köhne damın daracık avlusuna

Dilimde yarım kalmış ne kadar sitem varsa

Dizip kurşun gibi bir askerin soğuk çelik namlusuna

Bir bir atardım kör talihimin alnına…

 

 

Ben kader mahkûmuydum…

Hani rüyaları iki kez tutuklu…

Kader mahkûmu anlıyor musun?

Hani bölünmüş uykulardan uzanan sabaha…

Düşleri iki kez çalınan hani…

Telafisiz dünlerin yangınında

Parça parça yitip kaybolan…

Ve kenarından asılan yaşama…

Ben kader mahkûmuydum…

Yüzümde çizgiler biriktirirdim gün be gün

Aklar toplardım geceden sabaha şakaklarımda

Masallarım çoktan tükenmişti benim

Kâbusları kucaklardım zemheri yalnızlığımda

Kan çiçekleri yetiştirirdim gözbebeklerimde

Pişmanlığımdan arta kalan zamanlarda

 

Gözlerim tutukluydu belki

Sözlerim tutsak…

Bilirim aynalar da yasaktı bana…

Ama yasak değildi düş kurmak ve düşlediğimce yaşamak…

 

Ellerim tutukluydu belki

Bedenim tutsak…

Bilirim sokaklarda yasaktı bana…

Ama yasak değildi geride bıraktıklarıma ağlamak…

 

Ben kader mahkûmuyum…

Yalnız iki mevsim yaşanır benim topraklarımda yıllarım…

Gece ve gündüz ötesi yok…

Yalnız karanlık ve aydınlığı bilirim ben…

Siyah ve beyaz kadar aşikâr…

Yazım, kışım hep birdir benim…

Bahar dediğinse bir takvim yaprağıdır soğuk duvarlarda…

Bir de tutsak penceremin kenarında bir Begonya…

Açarsa bilirim baharlar geldiğini…

Küserse anlarım güz mevsimi…

Oysa güz hep yüreğimdedir benim…

Sararmış yapraklar gibi dökülür içimde hatıralar…

Ve sancılar birikir avuçlarımda bir bir

Keşkeler, ihtimaller toplayıp parmak uçlarımda

Geç kalınmış bir pişmanlığın oltasında

Savrulup dururum ben hep oradan oraya…

 

Ben kader mahkûmuydum…

Hani şiirleri iki kere tutsak

Hani uzak şehirler kadar kimsesiz

Sahipsiz mektuplar kadar adressiz

Hani esaretinden daha bir tutuklu büyüyen…

Ve kirli paslı parmaklıklardan tutunan hayata

Category: Cem BÜYÜKKAYA Şiirleri | Added by: cembuyukkaya (2011-05-20) | Author: Cem BÜYÜKKAYA
Views: 473 | Rating: 0.0/0
Total comments: 0
Only registered users can add comments.
[ Registration | Login ]